Δερματολογικές Θεραπείες
Ακμή
Πληροφορίες Για Την Ακμή
Η ακμή είναι ένα χρόνιο πρόβλημα που εμφανίζεται συνήθως κατά την εφηβεία, ενώ η βαρύτητά του ποικίλει. Ωστόσο, μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ακόμα και μετά τα 40 όπου κι έχουμε την ενήλικη ακμή. Εμφανίζεται κυρίως στο πρόσωπο, στο άνω μέρος του θώρακα και στην πλάτη. Προκαλεί έντονη ψυχολογική επιβάρυνση, τόσο στα νεαρά άτομα αλλά και στους ενήλικες και έχει την τάση να υποτροπιάζει. Η νόσος της ακμής οφείλεται στην υπερλειτουργία των σμηγματογόνων αδένων που οδηγεί σε αυξημένη παραγωγή σμήγματος, και στο προπιονικό βακτήριο της ακμής που δημιουργεί τοπική φλεγμονή.
 
Ποιοι Είναι Οι Βασικοί Τύπου Ακμής;
Η αλήθεια είναι πως το ζήτημα της ακμής δύσκολα θεραπεύεται ολοκληρωτικά, αυτό όμως εξαρτάται και από τον τύπο της ακμής. Οι βασικοί τύποι της ακμής είναι:
  • Βρεφική ακμή: Η νεογνική ακμή αποτελεί μια συχνή πάθηση, η οποία εμφανίζεται λίγες ημέρες ή εντός των πρώτων εβδομάδων μετά τη γέννα και μπορεί να είναι συγγενής σε ποσοστό μέχρι και 20% των νεογνών. Επηρεάζει κυρίως τα αγόρια και χαρακτηρίζεται από παροδικές βλατίδες και φλύκταινες στο πρόσωπο, οι οποίες συνήθως υποχωρούν αυθορμήτως εντός λίγων ημερών ή εβδομάδων. Τα αίτια της νεογνικής και βρεφικής ακμής δεν είναι σαφή. Μπορεί να υπάρχει ή όχι οικογενειακό ιστορικό. Η νεογνική νόσος θεωρείται ότι σχετίζεται είτε με τη διέγερση των σμηγματογόνων αδένων από τα ανδρογόνα της μητέρας, είτε με την παροδική παραγωγή ανδρογόνων από τα επινεφρίδια και τις γονάδες.
  • Κοινή ακμή (acne vulgaris): Είναι η ακμή που προσβάλλει σχεδόν το 90% των εφήβων εμφανίζοντας τη μέγιστη δραστηριότητα ανάμεσα στα 15 και 18 έτη, ενώ στη συνέχεια υποχωρεί. Εμφανίζεται κυρίως το πρόσωπο, στην πλάτη και το στήθος κι, αν δεν συνοδεύεται από κάποιο άλλο νόσημα, θεωρείται εντελώς φυσιολογική κατάσταση που συχνά αγνοείται.
  • Μετεφηβική ακμή: Αφορά γυναίκες ηλικίας 30 έως 40 ετών, οι οποίες δεν είχαν ποτέ πρόβλημα ακμής κατά την εφηβεία τους αλλά εμφανίζουν σ’ αυτήν την ηλικία σπυράκια κυρίως στο πηγούνι και τη γνάθο. Αυτού του τύπου η ακμή εμφανίζει μια έξαρση λίγες μέρες πριν την έμμηνο ρύση, ενώ συνδέεται με ορμονικές διαταραχές, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.
  • Φαγεσωρική ακμή: Χαρακτηρίζεται από την παρουσία φαγεσώρων, οι οποίοι μπορεί να είτε «ανοικτοί» (μαύρα κεράτινα στίγματα που αποτελούνται από σμήγμα, κερατίνη, τμήμα τριχών και υπολείμματα σμηγματογόνων αδένων), είτε «κλειστοί» (μικρά λευκά κεράτινα στίγματα). Είναι η πιο ήπια μορφή ακμής, χωρίς φλεγμονή στο δέρμα
  • Βλατιδοφλυκταινώδης: Εκδηλώνεται με την εμφάνιση βλατίδων ή φλυκταινών  που συνήθως συνοδεύονται από πύον. Είναι ακμή μέτριας μορφής, και υπάρχει μια μικρή φλεγμονή στο δέρμα, υποδηλώνοντας έξαρση της μόλυνσης.
  • Βλατιδοοζώδης: Χαρακτηρίζεται από περισσότερες βλατίδες και σπυράκια εσωτερικά, κάτω από το δέρμα, με όγκο τα οποία έχουν πόνο. Η φλεγμονή είναι μεγαλύτερη, και προσβάλλει εκτός από το πρόσωπο, την πλάτη και άλλα σημεία του σώματος. Αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, κινδυνεύει να εξελιχθεί σε κυστική.
  • Κυστική: Εκδηλώνεται με την εμφάνιση κύστεων, οι οποίες είναι σπυράκια μεγαλύτερων διαστάσεων σε σχέση με τα οζίδια και εντοπίζονται κυρίως στο πρόσωπο (μέτωπο και γύρω από το στόμα), τη ράχη και το στήθος. Είναι η πιο βαριά και επώδυνη μορφή της ακμής. Αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, αφήνει σημάδια. Η φλεγμονή οφείλεται κυρίως σε ένα μικρόβιο, το προπιονοβακτηρίδιο της ακμής.
  • Ροδόχρους ακμή: Αναπτύσσεται κυρίως σε ενήλικες από 30 έως 50 ετών και στις γυναίκες συνδέεται συχνά με την εμμηνόπαυση, τα πιο βαριά περιστατικά τα αντιμετωπίζουν όμως οι άνδρες. Η φλεγμονώδης αυτή δερματοπάθεια δεν εξαρτάται από τον τύπο του δέρματος, και μπορεί σε αρχικό στάδιο να εμφανιστεί απλώς ως μια παροδική ερυθρότητα σε κάποια σημεία του προσώπου όπως τα μάγουλα, η μύτη, το μέτωπο ή το πηγούνι. Όταν επιδεινώνεται, η μύτη διογκώνεται και πρήζεται καθώς υπάρχει υπερπληθώρα ιστών. Τα τριχοειδή αγγεία του προσώπου είναι ευαίσθητα, και συχνά σπάνε.

Ακμή Ενηλίκων
Η ακμή ενηλίκων είναι ένα όλο και συχνότερο φαινόμενο κατά τις τελευταίες δεκαετίες, με αυξητικές τάσεις. Μεταξύ των ενηλίκων, η ακμή εμφανίζεται με μεγαλύτερη συχνότητα στις γυναίκες, αλλά υπάρχει και σημαντικός αριθμός ανδρών που ταλαιπωρούνται από την ακμή κατά την ενήλικη ζωή. Παρά το γεγονός ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η ακμή των ενηλίκων είναι ήπιας έως μέτριας σοβαρότητας, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να επιφέρει σημαντικές αρνητικές ψυχολογικές, κοινωνικές και συναισθηματικές επιπτώσεις. Επιπλέον έχει αποδειχθεί ότι σχετίζεται με σημαντικότερη επιβάρυνση της ποιότητας ζωής του/της ασθενούς. Πέραν του ορμονικού και του κληρονομικού, άλλοι σημαντικοί παράγοντες που επιβαρύνουν τον ενήλικο οργανισμό και μπορούν να οδηγήσουν σε ενήλικη ακμή είναι η χρήση καλλυντικών με έλαια, το κάπνισμα, το άγχος, η κακή διατροφή όπως και η χρήση κάποιων φαρμάκων όπως τα αντικαταθλιπτικά.

Ακμή: Πως Επηρεάζεται Από Τη Διατροφή Μας;
Είναι γνωστή η φράση “Είμαστε ό,τι τρώμε!” και στην περίπτωση της ακμής φαίνεται να ισχύει σ’ έναν πολύ μεγάλο βαθμό. Πέραν των κληρονομικών και ορμονικών παραγόντων, Διατροφικά, έχει παρατηρηθεί σε πολλές έρευνες ότι η αλλαγή των διατροφικών συνηθειών, προς το χειρότερο, συμβάλλει στην εμφάνιση της ακμής.

Σύμφωνα με έρευνες όλα βασίζονται στα επίπεδα της ινσουλίνης του αίματος τα οποία, εάν διαταραχθούν, ευνοούν την παρουσία της ακμής. Γι’ αυτό συστήνεται σε άτομα με ακμή ν’ αποφεύγουν τρόφιμα που ανεβάζουν το γλυκαιμικό δείκτη του αίματος, την ινσουλίνη, όπως οι υδατάνθρακες και η ζάχαρη. Τελευταία, έχουν αρχίσει να ενοχοποιούνται και τα γαλακτοκομικά για την αύξηση της ακμής,

Πώς Να Αντιμετωπίσω Την Ακμή;
Η πιο διαδεδομένη θεραπεία της ακμής είναι η τοπική θεραπεία με:
  • Τοπικά ρετινοειδή όπως η τρετινοΐνη. Μειώνουν τον αριθμό των φαγεσώρων και αναστέλλουν την ανάπτυξη νέων βλαβών. Επιπροσθέτως, έχουν σημαντική αντιφλεγμονώδη δράση, αναστέλλοντας τη δραστηριότητα των λευκοκυττάρων, την απελευθέρωση προφλεγμονωδών κυτοκινών και άλλων μεσολαβητών, οι οποίοι εμπλέκονται στην ανοσορρύθμιση. Τα ρετινοειδή είναι ιδιαιτέρως ερεθιστικά και γι’ αυτό συστήνεται να χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η ερεθιστικότητα μπορεί να μειωθεί μέσω της αρχικής χρήσης ρετινοειδών κάθε δεύτερη νύχτα ή μέσω της ταυτόχρονης χρήσης κάποιου ενυδατικού προϊόντος. Επίσης είναι ιδιαίτερα χρήσιμα σε ασθενείς σκούρο δέρμα, καθώς μπορεί να μειώσουν το βαθμό μεταφλεγμονώδους υπερμελάγχρωσης.
  • Υπεροξείδιο του βενζολίου. Η θεραπεία συνήθως εφαρμόζεται μία ή δύο φορές ημερησίως. Το υπεροξείδιο του βενζολίου μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό του δέρματος και απολέπιση.ερεθισμός θα μειωθεί επίσης μέσω της μείωσης της συχνότητας εφαρμογής σε μία φορά την ημέρα ή κάθε δεύτερη ημέρα. Σπάνια αναπτύσσεται αλλεργική δερματίτιδα εξ’ επαφής, η οποία γίνεται εμφανής λόγω του κνησμού και όχι λόγω του τσουξίματος ή του αισθήματος καύσου.
  • Τοπικά αντιβακτηριακά. όπως η κλινδαμυκίνη και ερυθρομυκίνη. Σε γενικές γραμμές, γίνονται καλά ανεκτά και είναι αποτελεσματικά στην ήπια έως μέτρια φλεγμονώδη ακμή.. Ωστόσο, η χρήση των εν λόγω τοπικών αντιβιοτικών μόνο δεν συνιστάται λόγω της αυξανόμενης αντίστασης στα αντιβιοτικά. . Η ταυτόχρονη χρήση ενός τοπικού ρετινοειδούς θα επιταχύνει την ανταπόκριση και θα επιτρέψει την ταχύτερη διακοπή του αντιβιοτικού.
  • Θείο, σαλικιλικό οξύ και ρεσορκίνη. Τα προϊόντα με συνδυασμό σουλφακεταμίδης-θείου έχουν μέτριο βαθμό αποτελεσματικότητας τόσο στην ακμή όσο και στη ροδόχρου ακμή. Η χρήση των εν λόγω σκευασμάτων θα πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στις σουλφοναμίδες.
  • Αζελαϊκό οξύ. Είναι ένα δικαρβοξυλικό οξύ που δεν ενέχει πολλές ανεπιθύμητες αντιδράσεις και έχει κάποια αποτελεσματικότητα τόσο για τη φλεγμονώδη όσο και για τη φαγεσωρική ακμή.
 Για τη μέση έως σοβαρή ακμή συστήνεται συχνά η χρήση αντιβιοτικών διά στόματος όπως και αντισυλληπτικών. Τα πιο διαδεδομένα είναι:
  • Η τετρακυκλίνη: Αποτελεί την ασφαλέστερη και πιο οικονομική επιλογή και θα επιφέρει θετική ανταπόκριση σε πολλούς ασθενείς. Συνήθως χορηγείται σε αρχική δόση μεταξύ 250 και 500 mg 1 έως 4 φορές ημερησίως, με σταδιακή μείωση της δόσης ανάλογα με την κλινική ανταπόκριση.
  • Δοξυκυκλίνη: Η συνήθης δόση είναι 50 – 100 mg μία ή δύο φορές ημερησίως, ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου. Με αυτό το είδος τετρακυκλίνης δεν είναι σπάνια η εμφάνιση αντιδράσεων φωτοευαισθησίας, οι οποίες μπορεί να είναι αρκετά δραματικές.ο πλεονέκτημα αυτού του σχήματος είναι ότι χρησιμοποιείται η αντιφλεγμονώδης δράση χωρίς να δημιουργείται αντίσταση στα αντιβιοτικά λόγω της χαμηλής δόσης.
  • Μινοκυκλίνη: Η μινοκυκλίνη είναι το πιο αποτελεσματικό από του στόματος αντιβιοτικό για τη θεραπεία της κοινής ακμής, ιδανική για όσους παρουσιάζουν αντίσταση στις τετρακυκλίνες. Η απορρόφηση επηρεάζεται λιγότερο από το γάλα και την τροφή σε σχέση με την απορρόφηση των τετρακυκλινών.Μπορεί να παρουσιαστούν διάφορες παρενέργειες όπως ίλιγγος και μελάγχρωση σε περιοχές με φλεγμονή.
  • Ορμονική θεραπεία ή λήψη αντισυλληπτικών χαπιών: Η συγκεκριμένη θεραπεία αφορά γυναίκες με φυσιολογικά αποτελέσματα στις εργαστηριακές εξετάσεις οι οποίες συνήθως ανταποκρίνονται καλά στην ορμονική θεραπεία για την ακμή, εφόσον μπορούν να λάβουν φαρμακευτική αγωγή από το στόμα.Οι συγκεκριμένοι παράγοντες (σπιρονολακτόνη, δεξαμεθαζόνη, πρεδνιζόνη) λειτουργούν εμποδίζοντας τόσο τα ανδρογόνα των επινεφριδίων όσο και αυτά των ωοθηκών. Τα αντισυλληπτικά αυξάνουν την πιθανότητα θρόμβωσης και γι αυτό κατά τη διάρκεια της θεραπείας απαγορεύεται το κάπνισμα. Πρέπει να σημειωθεί ότι η θεραπεία με αντισυλληπτικά αναφέρεται στην ίδια την ακμή κι όχι στις ουλές της ακμής.
Οι Καλύτερες Θεραπείες Ακμής
Στο Dermatology & Cosmetics Lab χρησιμοποιούμε ειδικές, εξελιγμένες θεραπείες για την ακμή οι οποίες έρχονται να αντικαταστήσουν ή να συμπληρώσουν τις κλασσικές, παραδοσιακές θεραπείες με κρέμες και χάπια.
  • Θεραπεία με Fractional Laser: Τα σπυράκια της ακμής όπως και οι ουλές δέχονται την ισχυρή δράση του Fractional Laser το οποίο βοηθάει τους ινοβλάστες να ενεργοποιήσουν την παραγωγή κολλαγόνου καταπολεμώντας τις φλεγμονές, τις ουλές και τις δυσχρωμίες της ακμής.
  • Θεραπεία με χημικό peeling: Τα χημικά peeling που δημιουργούν ένα ελεγχόμενο “έγκαυμα” ώστε να αφαιρέσουν την εξωτερική στοιβάδα της επιδερμίδας και να βοηθήσουν στην ανάπλασή της,
  • Θεραπεία με βαθύ καθαρισμό προσώπου: Είναι η πιο διαδεδομένη και δημοφιλής θεραπεία κατά της ακμής κατά την οποία αφαιρούνται οι φαγέσωρες και ελαττώνονται σημαντικά το σμήγμα και τα σπυράκια.
  • Θεραπεία με αυτόλογη μεσοθεραπεία PRP: Το PRP μόνο του ή σε συνδυασμό με το Fractional Laser μειώνει τα σπυράκια της ακμής και επουλώνει τους ιστούς χάρη και στην αντιμικροβιακή του δράση.
  • Φωτοδυναμική θεραπεία: Η φωτοδυναμική θεραπεία περιλαμβάνει την ενεργοποίηση μίας χρωμοφόρου ουσίας (ουσία που απορροφά το φως) ώστε να προκύψει μονομερές οξυγόνο. Το μόριο αυτό του οξυγόνου είναι τοξικό και σκοτώνει τα κύτταρα. Το φως που χρησιμοποιείται στη φωτοδυναμική θεραπεία ακτινοβολεί τις ουσίες που παράγει το βακτήριο της ακμής, σε ειδικό μήκος κύματος με αποτέλεσμα το βακτήριο να παράγει εσωτερικά το παραπάνω τοξικό μόριο του οξυγόνου. Αυτό προκαλεί την «αυτοκτονία» του βακτηρίου. Τα βακτήρια εξαλείφονται, οι φλεγμονές μειώνονται ενώ λόγω της αύξησης του κολλαγόνου και της ελαστίνης που το φως προκαλεί, το δέρμα μένει ελαστικό, λαμπερό και λείο.
Πως Θεραπεύετα Η Τοπική Ακμή;
Η πιο διαδεδομένη θεραπεία της ακμής είναι η τοπική θεραπεία με:
  • Τοπικά ρετινοειδή όπως η τρετινοΐνη. Μειώνουν τον αριθμό των φαγεσώρων και αναστέλλουν την ανάπτυξη νέων βλαβών. Επιπροσθέτως, έχουν σημαντική αντιφλεγμονώδη δράση, αναστέλλοντας τη δραστηριότητα των λευκοκυττάρων, την απελευθέρωση προφλεγμονωδών κυτοκινών και άλλων μεσολαβητών, οι οποίοι εμπλέκονται στην ανοσορρύθμιση. Τα ρετινοειδή είναι ιδιαιτέρως ερεθιστικά και γι’ αυτό συστήνεται να χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η ερεθιστικότητα μπορεί να μειωθεί μέσω της αρχικής χρήσης ρετινοειδών κάθε δεύτερη νύχτα ή μέσω της ταυτόχρονης χρήσης κάποιου ενυδατικού προϊόντος. Επίσης είναι ιδιαίτερα χρήσιμα σε ασθενείς σκούρο δέρμα, καθώς μπορεί να μειώσουν το βαθμό μεταφλεγμονώδους υπερμελάγχρωσης.
  • Υπεροξείδιο του βενζολίου. Η θεραπεία συνήθως εφαρμόζεται μία ή δύο φορές ημερησίως. Το υπεροξείδιο του βενζολίου μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό του δέρματος και απολέπιση.ερεθισμός θα μειωθεί επίσης μέσω της μείωσης της συχνότητας εφαρμογής σε μία φορά την ημέρα ή κάθε δεύτερη ημέρα. Σπάνια αναπτύσσεται αλλεργική δερματίτιδα εξ’ επαφής, η οποία γίνεται εμφανής λόγω του κνησμού και όχι λόγω του τσουξίματος ή του αισθήματος καύσου.
  • Τοπικά αντιβακτηριακά. όπως η κλινδαμυκίνη και ερυθρομυκίνη. Σε γενικές γραμμές, γίνονται καλά ανεκτά και είναι αποτελεσματικά στην ήπια έως μέτρια φλεγμονώδη ακμή.. Ωστόσο, η χρήση των εν λόγω τοπικών αντιβιοτικών μόνο δεν συνιστάται λόγω της αυξανόμενης αντίστασης στα αντιβιοτικά. . Η ταυτόχρονη χρήση ενός τοπικού ρετινοειδούς θα επιταχύνει την ανταπόκριση και θα επιτρέψει την ταχύτερη διακοπή του αντιβιοτικού.
  • Θείο, σαλικιλικό οξύ και ρεσορκίνη. Τα προϊόντα με συνδυασμό σουλφακεταμίδης-θείου έχουν μέτριο βαθμό αποτελεσματικότητας τόσο στην ακμή όσο και στη ροδόχρου ακμή. Η χρήση των εν λόγω σκευασμάτων θα πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στις σουλφοναμίδες.
  • Αζελαϊκό οξύ. Είναι ένα δικαρβοξυλικό οξύ που δεν ενέχει πολλές ανεπιθύμητες αντιδράσεις και έχει κάποια αποτελεσματικότητα τόσο για τη φλεγμονώδη όσο και για τη φαγεσωρική ακμή.
Τι Είναι Η Συστηματική Θεραπεία Ακμής;
Σε περιπτώσεις που η ακμή δεν υποχωρεί με την τοπική θεραπεία ενδεχομένως να χρειαστεί συστηματική αγωγή για την αντιμετώπισή της. Για τη μέση έως σοβαρή ακμή συστήνεται συχνά η χρήση αντιβιοτικών διά στόματος όπως και αντισυλληπτικών. Τα πιο διαδεδομένα είναι:
  • Η τετρακυκλίνη: Αποτελεί την ασφαλέστερη και πιο οικονομική επιλογή και θα επιφέρει θετική ανταπόκριση σε πολλούς ασθενείς. Συνήθως χορηγείται σε αρχική δόση μεταξύ 250 και 500 mg 1 έως 4 φορές ημερησίως, με σταδιακή μείωση της δόσης ανάλογα με την κλινική ανταπόκριση.
  • Δοξυκυκλίνη: Η συνήθης δόση είναι 50 – 100 mg μία ή δύο φορές ημερησίως, ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου. Με αυτό το είδος τετρακυκλίνης δεν είναι σπάνια η εμφάνιση αντιδράσεων φωτοευαισθησίας, οι οποίες μπορεί να είναι αρκετά δραματικές.ο πλεονέκτημα αυτού του σχήματος είναι ότι χρησιμοποιείται η αντιφλεγμονώδης δράση χωρίς να δημιουργείται αντίσταση στα αντιβιοτικά λόγω της χαμηλής δόσης.
  • Μινοκυκλίνη: Η μινοκυκλίνη είναι το πιο αποτελεσματικό από του στόματος αντιβιοτικό για τη θεραπεία της κοινής ακμής, ιδανική για όσους παρουσιάζουν αντίσταση στις τετρακυκλίνες. Η απορρόφηση επηρεάζεται λιγότερο από το γάλα και την τροφή σε σχέση με την απορρόφηση των τετρακυκλινών.Μπορεί να παρουσιαστούν διάφορες παρενέργειες όπως ίλιγγος και μελάγχρωση σε περιοχές με φλεγμονή.
  • Ορμονική θεραπεία ή λήψη αντισυλληπτικών χαπιών: Η συγκεκριμένη θεραπεία αφορά γυναίκες με φυσιολογικά αποτελέσματα στις εργαστηριακές εξετάσεις οι οποίες συνήθως ανταποκρίνονται καλά στην ορμονική θεραπεία για την ακμή, εφόσον μπορούν να λάβουν φαρμακευτική αγωγή από το στόμα.Οι συγκεκριμένοι παράγοντες (σπιρονολακτόνη, δεξαμεθαζόνη, πρεδνιζόνη) λειτουργούν εμποδίζοντας τόσο τα ανδρογόνα των επινεφριδίων όσο και αυτά των ωοθηκών. Τα αντισυλληπτικά αυξάνουν την πιθανότητα θρόμβωσης και γι αυτό κατά τη διάρκεια της θεραπείας απαγορεύεται το κάπνισμα. Πρέπει να σημειωθεί ότι η θεραπεία με αντισυλληπτικά αναφέρεται στην ίδια την ακμή κι όχι στις ουλές της ακμής.
Τι Είναι Η Φωτοδυναμική Θεραπεία Ακμής;
Η φωτοδυναμική θεραπεία περιλαμβάνει την ενεργοποίηση μίας χρωμοφόρου ουσίας (ουσία που απορροφά το φως) ώστε να προκύψει μονομερές οξυγόνο.  Το μόριο αυτό του οξυγόνου είναι τοξικό και σκοτώνει τα κύτταρα. Το φως που χρησιμοποιείται στη φωτοδυναμική θεραπεία ακτινοβολεί τις ουσίες που παράγει το βακτήριο της ακμής, σε ειδικό μήκος κύματος με αποτέλεσμα το βακτήριο να παράγει εσωτερικά το παραπάνω τοξικό μόριο του οξυγόνου. Αυτό προκαλεί την «αυτοκτονία» του βακτηρίου. Τα βακτήρια εξαλείφονται, οι φλεγμονές μειώνονται ενώ λόγω της αύξησης του κολλαγόνου και της ελαστίνης που το φως προκαλεί, το δέρμα μένει ελαστικό, λαμπερό και λείο.

Το  φως που χρησιμοποιεί η φωτοδυναμική θεραπεία είναι καθαρό, απαλλαγμένο από UV ακτινοβολία σε ειδικό μήκος κύματος που στοχεύει στο βακτήριο της ακμής P.acnes. Υπάρχουν δύο είδη φωτός που χρησιμοποιούνται στη φωτοδυναμική θεραπεία, το μπλε φως, το οποίο είναι βακτηριοκτόνο, και το κόκκινο φως το οποίο διεγείρει τους ινοβλάστες για την αύξηση της παραγωγής κολλαγόνου και ελαστίνης, μειώνει τη λιπαρότητα και αντιμετωπίζει τις ουλές. Ανάλογα με τον τύπο της ακμής συνίσταται η εναλλαγή των δύο τύπων φωτός ανά συνεδρία.
Τα βασικά πλεονεκτήματα της θεραπείας αυτής είναι η απόλυτη ασφάλεια και τα γρήγορα και ικανοποιητικά αποτελέσματα καθώς η φωτοδυναμική θεραπεία αντιμετωπίζει σε διάφορα επίπεδα το πολυπαραγοντικό πρόβλημα της ακμής. Ένα άλλο σημαντικό πλεονέκτημα είναι ότι μετά το πέρας της θεραπείας το δέρμα μένει ενυδατωμένο και ελαστικό αντίθετα με τις συμβατικές μεθόδους που συνήθως ξηραίνουν το δέρμα.
Φόρμα Ενδιαφέροντος